• catholic.ge
  • YouTube - კანალი
  • კათოლიკური ეკლესია

‘გულით ვემსახურებით’ – წეროვნის ‘შეხვედრების სახლის’ მასპინძელი ცოლ–ქმარი


სოფია ასტოიანი და იოსებ ალბერტიანი

წეროვანში არსებული „შეხვედრების სახლის“ შესახებ, ალბათ საქართველოში (და არა მხოლოდ საქართველოში) მცხოვრებ ყველა კათოლიკეს სმენია. მათი უმრავლესობა ყოფილა კიდეც აქ, სულიერი შეხვედრების, კონფერენციების, ტრენინგების, კონკურსების ან რაიმე სხვა ღონისძიების დროს.


სახლი ოთხსართულიანია, 23 ოთახით, თავისი სველი წერტილებით, შეხვედრების დარბაზით, სამზარეულოთი, სასადილო ოთახითა და მცირე სამლოცველოთი. აქვს ფართო ეზო და ღია ამფითეატრი.


ეს არის სივრცე, რომელიც ძირითადად კათოლიკე ეკლესიაში დაგეგმილ ძალიან ბევრ საინტერესო აქტივობას მასპინძლობს, თუმცა ასევე იღებს სტუმრებს სხვა კონფესიებიდან, სხვადასხვა რეგიონიდან, სამრევლოებიდან, რელიგიური და არარელიგიური არასამთავრობო ორგანიზაციებიდან, სასულიერო და საერო სამყაროდან და ასევე მიმლოცველთა ჯგუფებს სხვადასხვა ქვეყნებიდან.


მას შემდეგ, რაც აქტივობა სრულდება და ყველა სახლში მიდის, აქ რჩება კათოლიკე ცოლ–ქმარი, რომლებიც ჯერ სტუმრების სათანადოდ მიღებასა და გამასპინძლებაზე ზრუნავს, შემდეგ კი ყველაფრის მოწესრიგებასა და დასუფთავებაზე.


სოფია ასტოიანი და იოსებ ალბერტიანი


სოფია ასტოიანი წეროვნის შეხვედრების სახლის ადმინისტრატორია. აქ მუშაობა 2013 წელს დაიწყო, ჯერ კიდევ მაშინ, როცა დაქორწინებული არ იყო.


„თბილისიდან არც თუ ისე შორს, 15–20 კილომეტრში მდებარეობს ჩვენი სახლი, რომელიც საკმაოდ დიდია – 60 ადგილიანი. ეს სახლი ემსახურება ეკლესიის სხვადასხვა აქტივობებს და ასევე ღია ვართ ყველასთვის. ეს ნიშნავს, რომ ნებისმიერს, ვინც მოგვმართავს, შეუძლია ჩვენგან მიიღოს სათანადო მომსახურება. გვსტუმრობენ არასამთავრობოებიც, სახვადასხვა კონფესიის წარმომადგენლებიც. ანუ რელიგიური ან სხვა ნიშნით შეზღუდვა არ გვაქვს. ვიღებთ მომლოცველთა ჯგუფებსაც უცხო ქვეყნებიდან: პოლონეთი, იტალია, საფრანგეთი. ისინი ჩვენთან ძირითადად მათი ნაცნობების რეკომენდაციის საფუძველზე მოდიან“, – ამბობს სოფია.





„შეხვედრების სახლის“ ადმინისტრატორობა ფიზიკურად რომ რთული საქმეა, ამას ადასტურებს, თუმცა მიიჩნევს, რომ მას ამ სირთულეებში ხალხთან ურთიერთობა ეხმარება: „თუ ფიზიკურ სირთულეებზე ვისაუბრებთ, დიახ, რთულია, თუმცა ძალიან მიყვარს ხალხთან ურთიერთობა, ხალხში ყოფნა, მათთვის მსახურება და ამიტომ გადავწყვიტე აქ მუშაობა, თან ამ ეკლესიის წევრი ვარ“.


წეროვნის სახლში სხვადასხვა ღონიძიების დაგეგმვა ძირითადად მარტიდან იწყება და ნოემბრამდე გრძელდება. ზამთრის ცივ დღეებში აქ სტუმრები არ მოდიან, თუმცა სოფია და მისი მეუღლე იოსები, მაინც „შეხვედრების სახლის“ ქვედა ტერიტორიაზე არსებულ საცხოვრებელში რჩებიან.


„სულ აქ ყოფნა რთული არ არის, პასუხისმგებლობა გვაქვს დიდი და ასე მიტოვება და სადმე გასვლა არ შეგვიძლია. ზოგჯერ მეუფე (ეპისკოპოსი ჯუზეპე პაზოტო) გვიწყობს ხელს და თვითონ რჩება, რომ ჩვენ გასვლა შევძლოთ და ამისთვის მადლობა მას“.


სოფოს მეუღლე იოსებ ალბერტიანი წეროვანში სამუშაოდ მას შემდეგ გადმოვიდა, რაც იქორწინეს. სოფლის მეურნეობის კუთხით ჯავახეთში მიღებული გამოცდილება გამოადგა. იგი ახლა ტერიტორიის სამეურნეო ნაწილს ხელმძღვანელობს.


„ჭიათურიდან ვარ, მას შემდეგ, რაც მე და სოფიკო დავქორწინდით, მეუფე ჯუზეპემ შემომთავაზა აგროკულტურაზე მუშაობა, დაბლა ნაწილში. აქ საერთოდ არაფერი იყო, მხოლოდ ცარიელი სათბურები და ორი ღორი. დამხვდა სხვა პიროვნებაც, ვასიკო, რომელთან ერთადაც დავიწყე მუშაობა. გამოცდილება მქონდა, მაგრამ იმ პერიოდში, სალათის განსხვავებული სახეობებისა და უცხო ბოსტნეულის შესახებ ინფორმაცია არ მქონდა. თავიდან რთული იყო, იმიტომ, რომ ჯერ მოყვანა უნდოდა, მერე ბაზრის შოვნა და ა.შ. თან ვასიკო წავიდა და დავრჩი მარტო“, – ამბობს იოსები.


ახლა ამ ტერიტორიაზე 6 სათბურს, 4 დიდ მიწის ნაკვეთსა და 1 ჰა–ზე ყურძენს უვლის, ეპისკოპოს ჯუზეპე პაზოტოსთან ერთად: