• catholic.ge
  • YouTube - კანალი
  • კათოლიკური ეკლესია

„მონა ღვთისა“ ბერნარდო ანტონინის საგმირო სათნოებები აღიარებული იქნა


ფოტო: sib-catholic.ru

დასრულდა დონ ბერნარდო ანტონინის ნეტარად შერაცხვის კიდევ ერთი ეტაპი და მას მიენიჭა „Venerabile“-ის ტიტული. ეს გახლავთ ნეტარის წინა საფეხური.


21 დეკემბრის აუციენციაზე, პაპმა ფრანცისკემ მიიღო წმინდანთა საქმეების კონგრეგაციის პრეფექტი, კარდინალი მარჩელო სემერარო და მას მიანიჭა უფლებამოსილება, რათა გამოეცა დეკრეტი საგმირო სათნოებების აღიარებისა და ზოგიერთი მოღვაწის მოწამეობრიობის შესახებ. მათ შორის ერთ-ერთია „მონა ღვთისა“ მამა ბერნარდო ანტონინი, მღვდელი, რომელიც დაიბადა 1932 წლის 20 ოქტომბერს, ჩიმეგოში (იტალია) და გარდაიცვალა 2002 წლის 27 მარტს ყარაღანდაში (ყაზახეთი).


მამა ბერნარდო ანტონინი მღვდლად 1956 წელს იქნა ხელდასხმული და მსახურებას ვერონის ეპაქრიის სხვადასხვა სამრევლოში ეწეოდა. ამავე წლიდან იგი ასწავლიდა ვერონის მცირე სემინარიაში და იყო სულიერი მოძღვარი სხვადასხვა სამრევლოში, ამავდროულად, იგი იყო რამდენიმე საერო გაერთიანების კაპელანიც. 1958 -1962 წლებში მამა ბერნარდო სწავლობდა მილანის უწმინდესი გულის კათოლიკურ უნივერსიტეტში ლიტერატურისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტზე, მან შეისწავლა თანამედროვე ფრანგული ენა და მიიღო დოქტორის დიპლომი.


1988 წელს დონ ბერნარდომ გაიგო საბჭოთა კავშირის დაშლისა და კიევის რუსეთის გაქრისტიანებისდან 1000 წლისთავის ზეიმის შესახებ, რაშიც მონაწილეობა უნდა მიეღოთ კათოლიკე იერარქებსაც. ზუსტად ამ დროს, მას გაუჩნდა რუსეთში მისიაზე წასვლის სურვილი. 1989 წლის 2 ივნისს იგი ჩავიდა საბჭოთა კავშირში, რათა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ესწავლა რუსული ენა და კულტურა.


ვერონაში დაბრუნების შემდეგ, დონ ბერნარდომ ვატიკანის სახელმწიფო სამდივნოს აცნობა, რომ ჰქონდა სურვილი რუსეთს ევანგელზაციის საქმეში დახმარებოდა. 1991 წელს იგი ჩავიდა რუსეთში და დაიწყო მსახურება ქალაქ მარქსში, ამავე წლის სექტემბრის ბოლოს, არქიეპისკოპოსმა თადეუშ კონდრუსევიჩმა იგი მოსკოვში კატეხიზატორთა მოსამზადებელი კოლეჯის პროფესორად მიიწვია.


1993 წლის 14 ივლისს, სწორედ დონ ბერნარდომ წარუდგინა პაპ იოანე პავლე მეორეს არქიეპისკოპოს თადეუშ კონდრუსევიჩის გადაწყვეტილება, დეკრეტი სასულიერო სემინარიის შექმნასთან დაკავშირებით. დონ ბერნარდო ანტონინი მოსკოვის სასულიერო სემინარაში რექტორად დაინიშნა. ეს სემინარია იმ დროისათვის ღვთისმშობლის უმანკოდ ჩასახების საკათედრო ტაძართან ახლოს, სამშენებლო ვაგონებში იყო განთავსებული. დონ ბერნარდო „მისტიური რექტორი“, როგორც იგი თავის თავს უწოდებდა, მუდამ ყურადღებით ეკიდებოდა ღვთის განგებულების ყველა ნიშანს. იგი გამუდმებით ეძებდა საშუალებას სემინარიის არსებობისათვის. სასულიერო სემინარია მოსკოვიდან გადატანილი იქნა სანკტ-პეტერბურგში და სადღესასწაულო ღვთისმსახურება აღევლინა ამავე ქალაქში ლურდის ღვთისმშობლის სახელობის ტაძარში 1995 წლის 10 დეკემბერს.

სასულიერო სემინარიაში მსახურების პერიოდში, დონ ბერნარდო საკმაოდ მომთხოვნი იყო. იგი დიდ ყურადღებას აქცევდა სულიერ ცხოვრებას და ამავდროულად, იყო ძალზედ კეთილი გულის პატრონი, როცა ვინმე რამე სთხოვდა.


მან დაიწყო შვილობილობის იდეის განვითარება, რაც გულისხმობდა იმას, რომ სასულიერო თუ საერო პირებს, სამრევლოებს თუ ასოციაციებს უნდა აეღოთ პასუხსიმგებლობა ეზრუნათ ერთ სემინარიელზე, როგორც ლოცვებით, ასევე მატერიალურად. ლოცვის გარდა, დონ ბერნარდო ასევე დიდი ყურადღებას აქცევდა აღმზრდელობით პროცესში მუშაობას, თავადაც ბევრს მუშაობდა და იგივეს ითხოვდა აღმზრდელებისა და სემინარიელებისგანაც.


2000 წლის საიუბილეო თარიღის დიდი სადღესასწაულო მზადების პასუხისმგებლობა, მთელი რუსეთის მასშტაბით, დააკისრეს დონ ბერნარდო ანტონინს. იგი თავისი ენთუზიაზმიდან, ენერგიულობიდან და მორჩილებიდან გამომდინარე მზად იყო აეღო პასუხსიმგებლობა ამ საქმეში, თუმცა მოუწია დაეტოვებინა სასულიერო სემინარიის რექტორობა. ამის შესახებ გადაწყვეტილება 1999 წლის აგვისტოს დასაწყისში, რუსეთის ეპისკოპოსთა კონფერენციზე გამოცხადდა. სარატოვის ეპისკოპოსმა კლემენს პიკელმა თავის წერილში დონ ბერნარდო ანტონინი მოიხსენია, როგორც ადამიანი, რომელმაც სემინარიაში მსახურების დროს, გამოავლინა თავმდაბლობა, სიბრძნე და კეთილსინდისიერება. ამავე წლის აპრილში, დონ ბერნარდომ მიიღო სამოციქულო პროტონოტარიუსის ტიტული.


დონ ბერნარდო ანტონინიმ დიდი თავგანწირვით განაგრძო თავისი მოღვაწეობა, ზრუნავდა მღვდლების აღზრდაზე და ხელმძღვანელობდა გაზეთს „სახარების ნათელი“.