• catholic.ge
  • YouTube - კანალი
  • კათოლიკური ეკლესია

"უწყება ლურდიდან" - მამა პიერ დიუმულენი


"უწყება ლურდიდან" - ასე ვუწოდებთ ჩვენ იმ ჟესტებსა და სიტყვებს, რომელთა მეშვეობითაც შედგა, ქალწული მარიამისა და ბერნარდეტა სუბირუს ურთიერთობა მასაბელის მღვიმეში თვრამეტი გამოცხადების განმავლობაში. ეს უწყება შეიძლება შემდეგნაირად შევაჯამოთ: ღმერთი არს სიყვარული და ჩვენ მას ვუყვარვართ ისეთები, როგორებიც ვართ.


1858 წელს ბერნარდეტა სუბირუს სრულიად გაღატაკებულმა ოჯახმა თავშესაფარი იპოვა ყოფილ საპყრობილეში. იმავე წლის 11 თებერვალს, ბერნარდეტა და მისი და ტუანეტი, თავიანთ მეგობარ ჟანა აბადისთან ერთად, წავიდნენ შეშის მოსაგროვებლად. ისინი გაემართნენ იმ ადგილისკენ, სადაც მდინარე გავს ერთი ნაკადული უერთდებოდა და აღმოჩდნენ მასაბელის მღვიმესთან. ტუანეტმა და ჟანამ გადაკვეთეს ცივი ნაკადული, ხოლო ქრონიკული ასთმით დაავადებული ბერნარდეტა შეჩერდა. სწორედ ამ დროს, მას ქარის შხუილის მსგავსი ხმა მოესმა, მაგრამ ხის არცერთი ტოტი არ ირხეოდა. გოგონამ თავი ასწია და კლდის ღრმულში იხილა სინათლით მოცული ახალგაზრდა ქალი, რომელიც უყურებდა და უღიმოდა მას. ეს იყო ღვთისმშობლის პირველი გამოცხადება.


იმ პერიოდში, მღვიმე დაბინძურებული, ბნელი, ნესტიანი და ცივი იყო. ამ ადგილს „ღორების მღვიმეს“ უწოდებდნენ, რადგანაც საძოვრად ღორები გამოჰყავდათ. სწორედ ეს ადგილი აირჩია მარიამმა - სპეტაკმა, უწმიდესმა, ღვთის სიყვარულის ნიშანმა, ანუ იმის ნიშანმა, თუ რა სურს ღმერთს თითოეული ჩვენგანისთვის. უდიდესი კონტრასტია ამ ბნელ, ნესტიან მღვიმესა და უწმიდესი ქალწული მარიამის - „უმანკო ჩასახვის“ - იქ მყოფობას შორის. ყოველივე ეს სახარებას მოგვაგონებს: ღმრთის სიმდიდრესა და ადამიანის სიღარიბეს შორის შეხვედრა. ქრისტე მოვიდა, რათა დაკარგული ეპოვა.


თავად ის ფაქტი, რომ ლურდში მარიამის გამოცხადება მოხდა ბინძურ და ბნელ მღვიმეში, სახელწოდებით „მასაბელი“, რაც „ძველ კლდეს“ ნიშნავს, მიგვითითებს იმაზე, რომ ღმერთი ჩვენთან შესახვედრად მოდის სწორედ იქ, სადაც ვიმყოფებით - ჩვენს უბედურებათა შუაგულში, როდესაც ყველაფერი უკვე დაკარგული გვგონია.


მღვიმე მხოლოდ გეოგრაფიული ადგილი როდია, ეს სიმბოლური მნიშვნელობით დატვირთული ადგილია, რომლის მეშვეობითაც ღმერთს სურს გახსნას თავისი გული ჩვენთვის და ასევე ჩვენი გულები გაგვიხსნას. ეს ადგილია, რომლის მეშვეობითაც ღმერთი უწყებას გვიტოვებს - კეთილ უწყებას: ღმერთი გვეუბნება, რომ მას ვუყვარვართ - ეს არის „ლურდის უწყების“ შინაარსი და მთავარი საზრისი... და ღმერთს ვუყვარვართ ისეთები, როგორებიც ვართ.


1858 წლის 18 თებერვალი: განსაცვიფრებელი სიტყვები


18 თებერვალს, მესამე გამოცხადების დროს ღვთისმშობელი პირველად ალაპარაკდა. ბერნარდეტამ მიაწოდა მას ქაღალდის ფურცელი და ფანქარი, რათა მას შესძლებოდა თავისი სახელის დაწერა, მაგრამ ღვთისმშობელმა უეცრად უპასუხა: „რაც მე უნდა გითხრათ, იმის ჩაწერა არაა აუცილებელი“. საოცარი სიტყვებია! ეს ნიშნავს, რომ მარიამს სურს ბერნარდეტასთან ურთიერთობის დამყარება სიყვარულის საფუძველზე, გულის დონეზე. ხოლო გული, ბიბლიის თანახმად, პიროვნების სიღრმისეული ცენტრია. ბერნარდეტა დაუყოვნებლივ მოწოდებულია, რათა გაუხსნას თავისი გული სიყვარულის ამ უწყებისთვის.


უწმიდესი ქალწულის მეორე წინადადებაა: „პატივს დამდებთ და ივლით აქ 40 დღის განმავლობაში?“ - ბერნარდეტა გაოცდა. ცხოვრებაში პირველად მას თქვენობით მიმართეს. მოგვიანებით მან თქვა: „იგი მიყურებდა ისე, როგორც ერთი ადამიანი მეორეს უყურებს“. ღვთის ხატად და მსგავსად შექმნილი ადამიანი არის პიროვნება. ამგვარად, ბერნარდეტა გრძნობს პატივისცემასა და სიყვარულს, მან საკუთარი თავი პიროვნებად იგრძნო. ღვთის თვალში ჩვენ ყველას გაგვაჩნია ღირსება, რადგანაც ღმერთს ყოველი ადამიანი უყვარს.


უწმიდესი ქალწულის მიერ მესამედ თქმული სიტყვებია: „მე არ გპირდებით გაბედნიერებას ამქვეყნად, მაგრამ - სხვაგან“. ჩვენთვის კარგადაა ცნობილი ძალადობის, სიცრუის, დაუოკებელ ვნებათა, ვერცხლისმოყვარეობისა და ომების სამყარო. მაგრამ ჩვენთვის, ასევე, ცნობილია გულმოწყალების, სოლიდარობისა და სამართლიანობის სამყარო. როდესაც იესო სახარებაში მოგვიწოდებს ცათა სასუფევლის აღმოჩენისკენ, იგი ასევე მოგვიწოდებს არსებულ სამყაროში „სხვა სამყარო“ აღმოვაჩინოთ. სადაც სიყვარულია, ღმერთი იქ იმყოფება. ამგვარი რეალობა სულაც არ ფარავს იმ უწყების ჰორიზონტს, რომელიც თავად ზეცაა. ქალწული მარიამი გადასცემს ბერნარდეტას დაპირებული მიწის რწმენას, აღთქმული მიწის, რომლის მოპოვება შესაძლებელია მხოლოდ სიკვდილის შემდეგ. დედამიწაზე გვაქვს ნიშნობა, ხოლო ქორწილი გველის მოგვიანებით, ზეცაში.


ღმერთი სიყვარულია


შეიგრძნო ღმერთი - სხვა არაფერია, თუ არა იგრძნო სიყვარული ამსოფლად. მათ, ვისაც აქვთ ამის გამოცდილება, იესო ეუბნება: „თქვენ ღმრთის სასუფევლისგან შორს არ ხართ“. მიუხედავად სიდუხჭირისა, ავადმყოფობის, კულტურის უქონლობისა, ბერნარდეტა ყოველთვის იყო ბედნიერი. სწორედ ეს არის ღმრთის სასუფეველი, ჭეშმარიტი სიყვარულის სამყარო.


მარიამის პირველი 7 გამოცხადების დროს, ბერნარდეტას სახე გაბრწყინებული იყო სიხარულით, ბედნიერებით, სინათლით. მაგრამ მე-8 გამოცხადებიდან მე-12 გამოცხადებამდე პერიოდში ყველაფერი იცვლება: ბერნარდეტას სახის გამომეტყველება ხდება დამძიმებული, სევდიანი, ტანჯული და პირველ ყოვლისა აღსანიშნავია, რომ იგი გაუგებრად და უცნაურად იქცევა... იგი მუხლმოყრილი მიფოფხავდა მღვიმის ფსკერზე; კოცნიდა ბინძურ ამაზრზენ ნიადაგს; ჭამდა მწარე ბალახს; ფხეკდა მიწა