კათოლიკე ეკლესიაში დიდმარხვის პირველი დღეს, „ნაცრის ოთხშაბათი“ ჰქვია, მას ასევე უწოდებენ  „შესავალ ოთხშაბათს“. სიმბოლურად თავზე ნაცრის დაყრით, ლოცვით, გულმოწყალებითა და გარკვეული საკვებისგან თავის შეკავებით იწყება აღდგომის დღესასწაულისთვის მოსამზადებელი მონანიების პერიოდი. თავზე ნაცრის დაყრის რიტუალი   მონანიების ნიშნად, თავზე  ნაცრის დაყრა, მრავალ ტრადიციაში ცნობილი რიტუალია. მის შესახებ ცნობები ჯერ კიდევ ძველ აღთქმაში გვხვდება - იგი ნახსენებია იონასა და იოელის წიგნებში, მაგ

ძვირფასო ძმებო და დებო! დიდმარხვა ის ჟამია, როდესაც ეკლესია, დედობრივი მზრუნველობით, მოგვიწოდებს, კიდევ ერთხელ დავაყენოთ ღვთის საიდუმლო ჩვენი ცხოვრების ცენტრში, რათა ჩვენმა რწმენამ ახალი იმპულსი მიიღოს და ჩვენი გულებიმ ყოველდღიური საზრუნავითა და ყურადღების გაფანტვით, დახშული არ იყოს. მოქცევის ყოველი გზა იწყება მაშინ, როდესაც ღვთის სიტყვას ჩვენამდე მოღწევის საშუალებას ვაძლევთ და მას მორჩილი გულით ვიღებთ. ამრიგად, არსებობს კავშირი ღვთის სიტყვას, ჩვენ მიერ მის მიღებასა და იმ გარ

...“ვისაც რამა აქვს საჭმელი, დაჯდეს და გაიხაროსა; ხვალიდან მარხვა დადგება, ის ხომ უფალმა დალოცა!“ ვაჟა–ფშაველა საინტერესოა ვიცოდეთ: ხვალ, კათოლიკე ეკელსიაში დიდმარხვა იწყება. ამაღამ კი, ტრადიციის მიხედვით,„აღების ღამეა“, როგორც მესხეთის ზოგიერთ სოფელში ეძახიან– „აღებ ღამე“. რას გულისხმობს იგი? ეს არის ღამე, გნებავთ საღამო, როცა შეგიძლიათ ყველა ის საკვები მიირთვათ, რისი ჭამაც თქვენთვის შეუძლებელი იქნება მთელი დიდმარხვის 40 დღიან პერიოდში. რა თ